لوگو مفتی قاسم

عادتی که ما باید در کتابخوانی آن را اصلاح کنیم

مفتي محمدقاسم قاسمی: ما در کتابخوانی عادتی داریم که باید آن را اصلاح کنیم؛ وقتی کتابی را مثلاً در ابتدای دوران جوانی و تحصیل مطالعه می‌کنیم، پس از آن هر بار که آن کتاب را می‌بینیم، می‌گوییم ما که این کتاب را یک بار مطالعه کرده‌ایم و نیازی به مطالعۀ دوبارۀ آن نیست. بنابراین بار دیگر هیچ‌گاه آن کتاب را باز هم نمی‌کنیم و به دنبال آثار جدید نویسندۀ آن کتاب یا نویسندگان دیگر هستیم. خوب است که به دنبال آثار جدید باشیم، اما به این نکته در کتابخوانی دقت بکنیم که بعضی از نویسندگان در این عالَم هستند که آثارشان نباید فقط یک بار خوانده شود. نوشته‌های آنان در جایگاهی هستند که اگر ما آن‌ها را در مقطع زمانی دیگری پس از کسب تجربۀ بیشتر و آشنا شدن با واقعیت‌ها و حالات دیگر در این جهان هستی، بار دیگر مطالعه کنیم به درک تازه‌تر و عمیق‌تری از مباحث مطرح شده در آن‌ها می‌رسیم. به نکته‌هایی می‌رسیم که در بار اول هیچ‌گاه متوجه آن‌ها نشده‌ایم.
🔹این روزها بیشتر اوقاتم را در معهد الرشید روستای سنگان می‌گذرانم. امروز که اینجا داشتم کتاب «پُرانے چراغ» حضرت سید ابوالحسن ندوی رحمه‌الله را برای چندمین بار می‌خواندم، دقیقا چنین اتفاقی برای بنده افتاد. من همیشه سعی می‌کنم پیش از شروع هر فعالیتی چند سطر از یکی از آثار حضرت سید رحمه‌الله را بخوانم. یک بار شرح حال یکی از شخصیت‌های برجستۀ مصری را می‌خواندم؛ ایشان چنین برنامه‌ای داشت؛ نوشته بود آثار علامه ندوی رحمه‌الله به انسان روحیه و نشاط می‌بخشند و احساسات او را در جهت خدمت بیشتر و بهتر به جامعۀ انسانی و اسلامی تحریک می‌کنند.
کتاب «پُرانے چراغ» حاوی شرح حال علما و بزرگان معاصر حضرت سید رحمه‌الله است. شخصیت‌هایی که سید رحمه‌الله از نزدیک با آنان دیدار کرده و در جریان احوال زندگی‌شان بوده است. یکی از آن شخصیت‌ها علامه احمدعلی لاهوری رحمه‌الله است. شخصیتی که مرشد مولانا عبدالعزیز رحمه‌الله هم بوده و مولانا عبدالرحمن محبی حفظه‌الله هم از ایشان استفاده کرده است. امروز فقط یک صفحه از احوال زندگی آن بزرگوار را به روایت قلم علامه ندوی رحمه‌الله خواندم و بی‌نهایت متأثر شدم. حضرت سید داستان آشنایی خود و اولین دیدارشان با مولانا احمدعلی را زمانی که ۱۵ یا ۱۶ سال داشته، به زیبایی روایت می‌کند و می‌نویسد من آن زمان از لکنو به لاهور رفتم. برادر بزرگوارم دکتر عبدالعلی از مولانا طلحه، شوهرعمه‌مان خواسته بود هرطور شده مرا نزد مولانا احمدعلی لاهوری رحمه‌الله ببرد. این اتفاق افتاد و من برای اولین بار مولانا احمدعلی لاهوری رحمه‌الله را زیارت کردم. آن روز روز بزرگی برای من بود. آن روز نهال محبت حضرت علامه احمدعلی لاهوری، آن مفسر بزرگ و صاحب کشف و کرامات و خدمات گرانسنگ دینی برای همیشه در زمین ذهنم غرس شد…
🔹امروز که این کلمات تأثیرگذار علامه ندوی رحمه‌الله را در کتاب «پُرانے چراغ» خواندم و تأثیر چندین‌باره و شگفت‌انگیز آنها را در خود احساس کردم، ناخودآگاه تصمیم گرفتم این چند جمله را برای شما دوستان و احبابم مطرح کنم و این نکته را یادآور شوم که هیچ‌گاه به یک بار خواندن چنین کتاب‌هایی اکتفا نکنید. بعضی از کتاب‌ها و نویسندگان‌شان از جنس دیگری هستند. کهنه نمی‌شوند. این آثار نباید فقط یک بار در زندگی خوانده شوند.
▫️محمدقاسم قاسمی ـ معهدالرشید روستای سنگانِ چابهار ـ ۶ شعبان ۱۴۴۱/ ۱۲ فروردین ۱۳۹۹

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code